عدم رعایت کپی رایت در بین رسانه های مختلف به یک معضل بزرگ در بین اهالی رسانه در گیلان تبدیل شده و بیشتر افراد این مورد را رهایت نمی کنند.

ماهیت خبر به انتشار آن است، اما رسم بر این بوده که به دلیل اینکه خبری دارای اعتبار باشد و البته به احترام به خبرنگارانی که خبر را تهیه کرده اند منبع اولیه اخبار و یا نام تهیه کننده اثر را هنگام بازنشر منتشر می کنند.

در این مناطق متاسفانه چنین مواردی جز یکی دو رسانه قدیمی رعایت نمی شود و بسیاری اخباری که دیگران با مشقت بسیار تهیه کرده اند را به نام خود زده و حتی تحلیلها و یادداشتهای دیگران را بدون نام نویسنده آن منتشر می کنند!

بارها دیده ایم همین افراد سرقت کابل برق فلان محله را توسط تعدادی سارق به ثبت رسانده اند اما در مقابل خودشان اخباری که سایر رسانه ها تهیه کرده اند را بدون ثبت امضای تهیه کننده آن بازنشر کرده اند.

اما شاید این افراد ندانند که ماهیت سرقت در حقیقت یکی است، چه ادبی و چه کالایی!

رسانه حرمت دارد، وقتی خودش حرمتش را حفظ نمی کند نمی تواند برای دیگر مردم و مسئولان خط و نشان کشد که چرا چنین کرده و یا می کنید!

طی دو سال گذشته نزدیک به چندصد خبر، یادداشت و تحلیل نشریه ما بدون نام در کانالهای محلی و استانی و متاسفانه در خبرگزاری های ملی بازنشر شده که البته ملالی نیست، اما این موضوع میتواند در نهایت ضربه سنگینی به کیفیت اخبار وارد سازد.
این موضوعات سبب شده فضای رسانه ای به سمت و سوی مسائل سطحی و روزمره مردم کشیده شود و انگیزه های لازم برای تهیه گزارشها، یادداشتها و مسائل تاثیرگذار و راهبردی از بین برود؛ بسیاری از اهالی قلم دیگر مایل به کار نیستند، زیرا در این عرصه احساس امنیت ندارند، چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ حفظ رعایت کپی رایت و حفاظت از آثارشان.
به راستی سرنوشت جامعه ای که اهالی رسانه ای! آن نکات و حقوق اولیه صاحبان اثر را رعایت نمی کنند چه خواهد بود!؟

  • نویسنده : میلاد علیزاده